Jak podaje w swoim cotygodniowym przeglądzie Local Samosa, w tym tygodniu kilka ekosystemów — od Indii po Koreę — pokazuje dobitnie, że innowacje nie rosną w próżni: potrzebują świadomego współudziału rządów, uczelni i samych founderów. Pamiętam, jak na początku swojej drogi myśleliśmy (my, founderzy), że skoro pomysł jest dobry, to reszta jakoś się ułoży — inwestorzy sami zapukają, a partnerstwa spadną z nieba. No i właśnie tutaj zaczyna się jedna z najtrudniejszych lekcji w startupowym życiu.
Polityka, która słucha founderów
Jednym z najgłośniejszych wątków tego przeglądu jest informacja, którą podały The Statesman — rząd Delhi zaprosił liderów startupów do rozmów o wzmocnieniu lokalnego ekosystemu innowacji w ramach nowej polityki. Nawet jeśli nie prowadzisz biznesu w Indiach, sam mechanizm jest wart uwagi. Kiedy władza publiczna zaczyna słuchać founderów zamiast im wyłącznie narzucać ramy, zmienia się dynamika całego rynku — i to dotyczy nas wszystkich, niezależnie od szerokości geograficznej.
Zastanówmy się przez chwilę, co by się stało, gdyby w Polsce albo w całej UE pojawił się podobny, systematyczny dialog między administracją a środowiskiem startupowym. Zamiast kolejnych grantów konkursowych bez pokrycia — realne partnerstwo, w którym founderzy faktycznie współtworzą zasady gry. To nie utopia, to po prostu inny model współpracy, który Delhi zdaje się właśnie testować.
Mosty między uczelnią a rynkiem
Drugi wątek, który przyciągnął moją uwagę, dotyczy budowania pomostów między światem akademickim a biznesem. Jak informuje mk.co.kr, w najbliższym czasie odbędzie się wydarzenie poświęcone wymianie doświadczeń z zakresu tak zwanych otwartych innowacji — spotkanie, które ma połączyć startupy z większymi graczami rynkowymi. Z kolei Indianweb2.com donosi o partnerstwie IIM Calcutta Innovation Park z Army Institute of Management Kolkata, którego celem jest zbudowanie ekosystemu startupowego w Bengalu Zachodnim.
I tu widzę coś, co jest bardzo bliskie wielu z nas. Pivot, trakcja, runway — to nasza codzienność, ale fundamentem pod te wszystkie liczby są przede wszystkim relacje. Między uczelnią a rynkiem, między doświadczonym biznesem a świeżym founderem, między sektorem publicznym a prywatnym. Każde z tych partnerstw to w gruncie rzeczy odpowiedź na pytanie, które zadajemy sobie przy porannej kawie — czy buduję firmę samotnie, czy razem z innymi.
Co warto teraz obserwować
Jeśli miałabym wyciągnąć z tego przeglądu jedną myśl, brzmiałaby ona tak: ekosystem nie jest abstrakcją, z której tylko korzystamy. To coś, co współtworzymy swoimi codziennymi decyzjami — czy to decydując się na dialog z administracją, czy szukając partnerów wśród uczelni albo korporacji. W najbliższych tygodniach warto obserwować, czy te zapowiedzi z Delhi, Korei i Bengalu Zachodniego przełożą się na konkretne programy, granty albo zmiany regulacyjne. Tam, gdzie inne ekosystemy rosną, my też możemy znaleźć inspirację do własnych ruchów — i do własnych, czasem bolesnych, pivotów.